Werkgevers hebben er weer een groeiend dossier bij. De discussie over de toekomst van de sociale zekerheid laait namelijk opnieuw op. Woensdag 2 september houden medewerkers van het UMCG samen met CNV en FNV een sit-in tegen mogelijke versoberingen van onder meer WW en WIA. Hoewel de actie in Groningen vanuit de zorg wordt georganiseerd, is het onderwerp ook voor werkgevers in de schoonmaakbranche zeer relevant.
De vakbonden verzetten zich tegen kabinetsplannen die volgens hen de financiële zekerheid van werknemers bij werkloosheid en langdurige arbeidsongeschiktheid aantasten. De aangekondigde actie bij het UMCG duurt maximaal een half uur en vindt tijdens de lunchpauze plaats. Ook bij andere ziekenhuizen staan in september acties gepland. Dit meldt het CNV.
Voor schoonmaakwerkgevers ligt het vraagstuk echter breder dan alleen de hoogte van een uitkering. Zij hebben dagelijks te maken met de financiële en organisatorische gevolgen van ziekteverzuim. Zeker voor kleine en middelgrote schoonmaakbedrijven kan langdurige uitval van een medewerker zwaar drukken op de bedrijfsvoering.
Werkgever draagt zelf al veel verantwoordelijkheid
Binnen de schoonmaakbranche zijn werkgevers bovendien nadrukkelijk verantwoordelijk voor preventie, begeleiding bij ziekte en re-integratie. Het gezondheidsbeleid van de branche schrijft voor dat werkgevers zich moeten inspannen om medewerkers langdurig gezond aan het werk te houden, inkomensverlies zoveel mogelijk te voorkomen en te voorkomen dat werknemers uiteindelijk in de WIA terechtkomen. Wanneer terugkeer bij de eigen werkgever niet lukt, moet tijdig naar re-integratie via het tweede spoor worden gekeken. Deze conclusie trekt de RAS.
Daarmee ontstaat vanuit werkgeversperspectief een ingewikkelde discussie. Een goed sociaal vangnet voor werknemers is belangrijk, maar tegelijkertijd moet het voor werkgevers financieel en praktisch mogelijk blijven om mensen in dienst te nemen en te houden.
Vooral kleinere schoonmaakbedrijven beschikken niet over grote HR-afdelingen die langdurig verzuim kunnen begeleiden. Wanneer iemand maanden uitvalt, moet het salaris worden doorbetaald, moet vervanging worden geregeld en moet tegelijkertijd worden gewerkt aan herstel en re-integratie. Dat kan bij een bedrijf met enkele tientallen werknemers aanzienlijk harder aankomen dan bij een grote onderneming.
Voorkomen van uitval steeds belangrijker
De discussie zou daarom niet uitsluitend moeten gaan over wat er gebeurt nadat iemand langdurig arbeidsongeschikt is geworden. Voor werkgevers is minstens zo belangrijk hoe kan worden voorkomen dat medewerkers überhaupt langdurig uitvallen.
“Juist in de schoonmaak is dat van belang. Het werk is fysiek belastend. Dat wordt binnen de sector ook erkend. Zo bestaat sinds 2026 een regeling waarmee werknemers onder bepaalde voorwaarden maximaal dertig maanden vóór hun AOW-leeftijd kunnen stoppen met werken”, aldus de RAS.
Investeren in ergonomische hulpmiddelen, realistische werkprogramma’s, goede leidinggevenden, aandacht voor beginnende klachten en snelle begeleiding bij ziekte kan daarom uiteindelijk zowel werknemer als werkgever voordeel opleveren.
Rekening niet eenzijdig neerleggen
Voor werkgevers ligt daar tegelijkertijd een belangrijk aandachtspunt voor politiek Den Haag. Wanneer het sociale stelsel wordt aangepast, moet worden voorkomen dat financiële risico’s eenvoudig worden verschoven naar werkgevers.
Een verdere vergroting van werkgeversrisico’s kan met name voor het mkb gevolgen hebben. Hogere verzuimkosten maken personeel duurder en kunnen werkgevers terughoudender maken bij het aanbieden van vaste arbeidscontracten. Daarmee kan een maatregel die werknemers meer zekerheid moet bieden uiteindelijk ook onbedoelde gevolgen hebben voor de arbeidsmarkt.
De komende acties maken duidelijk dat de zorgen over WW en WIA voorlopig niet zijn verdwenen. Voor de schoonmaakbranche zou de discussie echter over twee kanten moeten gaan: werknemers moeten kunnen rekenen op bescherming wanneer zij daadwerkelijk ziek of arbeidsongeschikt worden, terwijl werkgevers voldoende ruimte moeten houden om personeel op een verantwoorde manier in dienst te nemen en langdurig gezond aan het werk te houden.
Tekst: Redactie: SIEV-Dagblad.
