Malgorzata Bos-Karczewska, econoom aan de Universiteit van Amsterdam, belicht regelmatig de situatie van (Poolse) arbeidsmigranten. Bijzonder interessant, want er werken duizenden Polen in Nederland in de schoonmaakbranche. Ditmaal stuitte ze op een artikel in een Pools Weekblad waar ze haar visie op geeft.
Polen in Nederland: ‘zoek een ander paradijs’. Dat is de titel van een artikel waarin 12 🇵🇱 arbeidsmigranten in Nederland hun ervaring delen. Dit is verschenen in een toonaangevend (nr 2 qua oplage, 53 duizend; met half miljoen volgers op FB) Poolse weekblad ‘Newsweek Polska ‘, dat vooral wordt gelezen door centrum-liberalen.
In de online editie is de titel meer concreet. Dawid en zijn partner gingen naar Nederland voor een beter leven. Nu zitten ze vast in een leegstaand gebouw’. Het artikel is een soort collage van uitspraken, 12 Poolse arbeidsmigranten vertellen waarom Nederland voor hen vooral onaantrekkelijk is geworden.
Er is werk in Nederland, maar zij kunnen weinig uren maken, dus het werk loont niet (in combinatie met hoge kosten van levensonderhoud), worden ontslagen en leven op straat, moeten op kamer wonen met iemand anders, zonder enige privacy, hebben gebrek aan fatsoenlijke, huisvesting en zelfstandige woonruimte, worden minderwaardig en racistisch behandeld.
Een paar krasse uitspraken:
“Nederlanders behandelen ons alsof we minderwaardig zijn, lager in de hiërarchie. Soms bespotten ze ons en vallen ze ons lastig. Hoewel ze zichzelf tolerant noemen, zijn ze racistisch”.
Mensen worden op straat gezet, vaak zonder waarschuwing. (..)Er zijn duizenden van zulke gevallen.”
We werkten twee keer in week, het loon was zo laag dat er praktisch niets overbleef om van te leven, omdat ze ook nog voor huur en verzekering geld inhielden. We hebben het er een maand volgehouden. Direct daarna werden we uit de kamer gezet. Ze kwamen en zeiden dat we moesten vertrekken. Ons Engels was gebrekkig, dus wat konden we doen? De politie bellen?”
Een Poolse doorliep de werving, kwam naar Nederland, maar ter plekke is ze teruggestuurd. “De coördinator deelde haar mee dat ze de beloofde baan niet zou krijgen, maar alleen een retourticket. Het bleek dat de vrouw geen tanden had en er volgens de coördinator uitzag als een alcoholiste. Dit was de reden waarom ze terug naar Polen werd gestuurd”.
Harde noten over sommige Polen die naar Nederland komen:
‘Mensen komen onvoorbereid aan en nemen niet de moeite om te leren hoe de zaken hier werken. Ze geloven blindelings geruchten of uitzendbureaus, die helaas niet altijd betrouwbaar zijn´.Een Poolse werkte in een distributiecentrum. “Ik voelde me alsof in een werkkamp, de Polen gedroegen zich zo vulgair.”
Ook zijn sommige positief over NL: “Nederland is een land waar je hulp krijgt als je erom vraagt. Een gemeente hielp mensen met schulden te bemiddelen met de schuldeiser”.
“Je leeft rustiger hier en zelfs als je het minimumloon verdient, kun je je meer veroorloven” zegt een Poolse met burn-out die haar baan bij een bank in Polen verruilde voor werk in een distributiecentrum in NL”.
