De onderhandelingen over een nieuwe schoonmaak-cao zijn gestart. Vakbonden FNV en CNV spreken met werkgeversorganisatie Schoonmaak Nederland, nu de huidige cao afloopt op 1 juli 2026. Wat het bestuur van branchevereniging SIEV betreft is één punt helder: een loonsverhoging per 1 juli 2026 is onverstandig, onverantwoord en schadelijk voor de schoonmaakbranche. Het Schoonmaak Journaal belicht hun standpunt.
De grens is bereikt
De afgelopen jaren zijn in de schoonmaak forse loonstijgingen afgesproken. Dat was noodzakelijk. Hoge inflatie en meerdere verhogingen van het minimumloon lieten geen andere keuze. Schoonmaakbedrijven hebben hierin hun verantwoordelijkheid genomen.
Maar de situatie is inmiddels fundamenteel veranderd. De kosten van schoonmaak zijn in korte tijd sterk gestegen, terwijl opdrachtgevers – met name in het MKB – deze stijgingen niet langer kunnen opvangen of doorberekenen.
Schoonmaak wordt onbetaalbaar en onverkoopbaar
Schoonmaak is een noodzakelijke dienst, maar geen kernactiviteit voor opdrachtgevers. Wanneer prijzen blijven stijgen, komt deze dienst als eerste onder druk te staan. Een nieuwe loonsverhoging per 1 juli 2026 is voor veel opdrachtgevers niet uit te leggen en niet te verkopen.
Dit leidt in de praktijk tot:
- versobering van contracten,
- verlaging van schoonmaakfrequenties,
- het verdwijnen van werkzaamheden,
- of het zoeken naar alternatieven buiten de reguliere markt.
- dat raakt kwaliteit, continuïteit én werkgelegenheid.
Toenemende werkdruk voor schoonmaakmedewerkers
De gevolgen van aanhoudende prijsstijgingen raken niet alleen bedrijven en opdrachtgevers, maar juist ook de schoonmaakmedewerkers zelf.
Wanneer opdrachtgevers bezuinigen op schoonmaak, betekent dit vaak
- minder uren per object,
- versnippering van werkzaamheden,
- medewerkers die op meerdere projecten moeten werken om aan hun contracturen te komen.
Dit leidt tot hogere werkdruk, meer reistijd en minder rust en regelmaat. Die druk vergroot het risico op fysieke overbelasting en een hoger ziekteverzuim. Daarmee werken verdere prijsstijgingen contraproductief voor duurzame inzetbaarheid in de sector.
Grote risico’s voor MKB-schoonmaakbedrijven
Vooral MKB-schoonmaakbedrijven bevinden zich in een kwetsbare positie. Zij hebben beperkte financiële buffers, weinig onderhandelingsmacht en zijn vaak gebonden aan meerjarige contracten met beperkte indexeringsruimte.
Een loonsverhoging per 1 juli 2026 kan leiden tot:
- structureel verlieslatende contracten,
- gedwongen reorganisaties,
- verlies van banen,
- of zelfs faillissementen.
Geen automatisme, maar verantwoordelijkheid
Goede arbeidsvoorwaarden zijn essentieel. Tegelijkertijd mogen loonstijgingen geen automatisme worden, los van economische realiteit en marktdraagvlak. Stabiliteit, behoud van werk, beheersbare werkdruk en betaalbare dienstverlening zijn óók sociale waarden.
Constructief alternatief van SIEV
SIEV (Schoonmaken is een Vak) kiest nadrukkelijk voor een realistisch en toekomstgericht alternatief.
Een loonsverhoging per 1 januari 2027 is voor SIEV acceptabel, mits deze in lijn ligt met de te verwachten inflatie en de draagkracht van de markt. Daarnaast pleit SIEV voor een cao met een langere looptijd, die eindigt aan het einde van een kalenderjaar.
Dit sluit beter aan bij de praktijk, aangezien schoonmaakcontracten doorgaans voor minimaal drie jaar worden afgesloten. Meerjarige cao-afspraken bieden zowel schoonmaakbedrijven als opdrachtgevers vooraf duidelijkheid over de loon- en prijsontwikkeling in de branche.
Uitsluiting van SIEV aan de cao-tafel
SIEV is de branchevereniging voor MKB-schoonmaakbedrijven en vertegenwoordigt ruim 250 leden. Desondanks is SIEV nog steeds niet toegelaten tot de cao-onderhandelingen.
Door vakbonden en werkgeversorganisatie wordt SIEV structureel buitengesloten van de cao-tafel. Hierdoor kan een belangrijk deel van de schoonmaakbranche – het MKB – zijn stem niet rechtstreeks laten horen in de onderhandelingen die grote gevolgen hebben voor hun bedrijfsvoering, medewerkers en opdrachtgevers.
Deze uitsluiting is des te schrijnender, omdat juist het MKB de grootste risico’s draagt bij verdere kostenstijgingen.
Omdat directe deelname aan het overleg wordt geweigerd, ziet SIEV zich genoodzaakt om via de media en het publieke debat haar standpunten kenbaar te maken. Niet uit onwil, maar uit verantwoordelijkheid richting haar leden en de toekomst van de sector.
Duidelijk standpunt
SIEV is tegen afspraken die leiden tot een loonsverhoging per 1 juli 2026. Wij roepen alle betrokken partijen op om verantwoordelijkheid te nemen voor de betaalbaarheid, continuïteit, werkdruk en toekomstbestendigheid van de schoonmaakbranche. Indien toch wordt aangestuurd op afspraken die de sector verder onder druk zetten, zal SIEV zich beraden op passende acties om dit te voorkomen.
Tot slot
De schoonmaakbranche staat op een kruispunt. Doorgaan op de huidige weg betekent hogere prijzen, toenemende werkdruk, verlies van opdrachtgevers en verdere druk op het MKB.
Verantwoordelijkheid, realiteitszin, inclusiviteit aan de overlegtafel en duurzame inzetbaarheid moeten nu leidend zijn.
Het bestuur van branchevereniging SIEV.
Bron: Schoonmaak Journaal.
