Een ZZP’er die 2,5 jaar werkzaamheden uitvoerde voor één opdrachtgever, is door de Rechtbank Rotterdam gekwalificeerd als ondernemer! Dit opmerkelijke feit publiceert Willem-Hans Rhee. Voor de SIEV-leden, die veel met ZZP’ers werken, is dit interessante informatie.

De rechter baseerde dit oordeel op de volgende overwegingen:

𝟭. 𝗧𝗶𝗷𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗱𝘂𝘂𝗿 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗼𝘃𝗲𝗿𝗲𝗲𝗻𝗸𝗼𝗺𝘀𝘁
De samenwerking had een beperkte looptijd van 2,5 jaar en werd niet voortgezet als een vaste overeenkomst.
𝟮. 𝗩𝗿𝗶𝗷𝗵𝗲𝗶𝗱 𝗶𝗻 𝘄𝗲𝗿𝗸𝗶𝗻𝗱𝗲𝗹𝗶𝗻𝗴
De ZZP’er had volledige vrijheid om zijn werkzaamheden en tijd naar eigen inzicht in te delen, zonder strikte aansturing van de opdrachtgever.
𝟯. 𝗜𝗻𝗯𝗲𝗱𝗱𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗮𝗻 𝘄𝗲𝗿𝗸𝘇𝗮𝗮𝗺𝗵𝗲𝗱𝗲𝗻, 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗽𝗲𝗿𝘀𝗼𝗼𝗻
Hoewel het werk zelf deel uitmaakte van de bedrijfsvoering van de opdrachtgever, was de ZZP’er als persoon niet structureel ingebed in de organisatie.
𝟰. 𝗜𝗻𝘁𝗲𝗻𝘁𝗶𝗲 𝗲𝗻 𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿𝗴𝗿𝗼𝗻𝗱 𝗮𝗹𝘀 𝘇𝗲𝗹𝗳𝘀𝘁𝗮𝗻𝗱𝗶𝗴𝗲
De ZZP’er koos er bewust voor om als zelfstandige te werken en had ook vóór deze opdracht al ervaring als ZZP’er.
𝟱. 𝗛𝗼𝗴𝗲𝗿𝗲 𝗯𝗲𝗹𝗼𝗻𝗶𝗻𝗴
De vergoeding was ongeveer twee keer zo hoog als het salaris voor een vergelijkbare functie in loondienst. Dit benadrukte het verschil met een arbeidsovereenkomst.
𝟲. 𝗖𝗼𝗺𝗺𝗲𝗿𝗰𝗶𝗲𝗲𝗹 𝗿𝗶𝘀𝗶𝗰𝗼
De ZZP’er liep financieel risico: als hij niet werkte, ontving hij geen beloning. Dit principe van ‘geen arbeid, geen beloning’ bevestigde de zelfstandigheid.
𝟳. 𝗢𝗻𝗱𝗲𝗿𝗻𝗲𝗺𝗲𝗻𝗱 𝗴𝗲𝗱𝗿𝗮𝗴
De ZZP’er gedroeg zich als ondernemer, onder meer door de manier waarop hij factureerde en zijn werkzaamheden declareerde.
Het feit dat de ZZP’er geen andere opdrachtgevers had tijdens deze periode, deed aan bovenstaande overwegingen niets af.

Samenvatting Vonnis Rechtbank Rotterdam ECLI:NL:RBROT:2024:13328