Een schoonmaakbedrijf moet een voormalige medewerker een billijke vergoeding van 5.000 euro betalen omdat zijn tijdelijke arbeidsovereenkomst niet werd verlengd vanwege zijn autisme-indicatie. De rechtbank Rotterdam oordeelt dat de werkgever daarmee verboden onderscheid heeft gemaakt op grond van handicap of chronische ziekte. De uitspraak onderstreept dat ook bij het niet verlengen van tijdelijke arbeidscontracten de wettelijke regels tegen discriminatie gelden.
De schoonmaker trad op 27 september 2024 in dienst bij het bedrijf. Hij werkte twintig uur per week en ontving daarvoor een maandsalaris van 1.261 euro exclusief vakantiegeld. Zijn arbeidsovereenkomst liep tot en met 26 september 2025.
Op 27 augustus 2025 meldde de werknemer zich ziek. Enkele dagen later, op 2 september, kreeg hij van zijn werkgever te horen dat zijn tijdelijke contract niet zou worden verlengd.
Volgens de rechtbank speelde de autisme-indicatie van de werknemer een rol bij het besluit om de arbeidsrelatie te beëindigen. Daarmee heeft het schoonmaakbedrijf gehandeld in strijd met het wettelijke verbod op discriminatie wegens handicap of chronische ziekte.
Naast vergoeding ook andere betalingen
De rechter kent de voormalige werknemer een billijke vergoeding van 5.000 euro toe. Daarnaast heeft hij recht op een transitievergoeding en een financiële vergoeding voor niet-opgenomen vakantie-uren.
De uitspraak maakt duidelijk dat werkgevers bij het beëindigen van een tijdelijk dienstverband zorgvuldig moeten handelen. Hoewel een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in beginsel automatisch eindigt op de afgesproken datum, mag de beslissing om een contract niet te verlengen niet gebaseerd zijn op een verboden discriminatiegrond.
Belangrijke waarschuwing voor schoonmaakwerkgevers
Voor schoonmaakondernemers, waaronder de leden van branchevereniging SIEV, is de uitspraak relevant. In de schoonmaakbranche werken veel medewerkers met uiteenlopende persoonlijke omstandigheden en ondersteuningsbehoeften.
Werkgevers mogen bij beslissingen over contractverlenging kijken naar functioneren, inzetbaarheid en bedrijfsomstandigheden. Daarbij moeten zij echter rekening houden met de wettelijke bescherming van werknemers met een handicap of chronische ziekte.
Ook is het belangrijk dat werkgevers hun beslissingen zorgvuldig onderbouwen en vastleggen. Wanneer een werknemer vermoedt dat een contract niet wordt verlengd vanwege een beperking, kan dit leiden tot een juridische procedure en aanzienlijke financiële gevolgen.
De uitspraak van de rechtbank Rotterdam laat zien dat het aflopen van een tijdelijk contract een werkgever niet ontslaat van de verplichting om werknemers gelijk te behandelen.
Tekst: redactie SIEV Dagblad