Met groot onbegrip en met stijgende verbazing leest het bestuur van SIEV de uitleg van de FNV rondom het afwijzen van het cao akkoord in de schoonmaak. Voorzitter Paul Fok heeft er de volgende visie over.

De hoofdonderhandelaar namens FNV dhr. Hoogenboom was al na het neerzetten van zijn champagneglas, welke de vooral heren weer gezamenlijk mochten heffen op het bereiken van een Cao akkoord, vrij afhoudend in zijn opstelling over wat hijzelf net aan tafel had afgesproken. En moest enkele dagen later berichten dat het Schoonmaakparlement negatief zou gaan adviseren aan hun leden. Per brief en zonder de eigen visie van de onderhandelaars namens de vakbond om te vertellen waarom zij het resultaat wel een handtekening waard vonden.

Ondanks dat we geen flauw idee hebben hoeveel leden aan de zijde van de FNV nu eigenlijk mogen beslissen over een cao voor ruim 120.000 medewerkers, de macht werd opnieuw in handen van de absolute minderheid gelegd worden. Zonder op enige wijze de gevolgen van de beslissing te kunnen overzien. En wat dat betreft kan men wel een vergelijk trekken met het door de FNV zou verafschuwde parlement in Den Haag. Die andere beperkte visionairs.

De leden stemden klaarblijkelijk in meerderheid tegen het voorstel van de Cao-tafel. Geen Cao schoonmaak op deze manier. Opvallend was dat de dag ervoor in de media teksten verschenen van diezelfde FNV over hoe de vooruitstrevende schoonmaaksector vrouwenzaken als menstruatie hebben vastgelegd in de nieuwe Cao. Die Cao die er, als het aan haar eigen leden ligt, niet zal komen.

Men geeft aan dat er 4 breekpunten liggen. Geld en de korting bij ziekte. Automatische prijscompensatie en iets in de hotelsector.

De korting bij ziekte is natuurlijk niet echt een breekpunt, zelfs als je als hoofdonderhandelaar het blijkbaar nodig vond om in de media te laten opschrijven dat ‘werkgevers al 20 jaar zieke werknemers pesten’. Onnodig kwetsend en volkomen misplaatst, maar zo gaan dat soort waarderingen in deze samenleving. Glimlachend zeggen samen te werken en tegelijkertijd de ander tot het bot beledigen. Ook dat zien we in Nederland veelal terug, opnieuw te beginnen in politiek Den Haag.

Maar die korting is niet de hoofdreden want de bonden vertegenwoordigen (vermoedelijk) nagenoeg alleen maar ouderen die op geen enkele wijze geraakt gaan worden. Alleen instromers worden de eerste 6 jaren gekort. Iets wat ook SIEV vreemd vindt maar om een geheel andere reden als de FNV. Want waar zij kijken naar de ‘solidariteit’, een woord wat blijkbaar nog ergens in de lade lag en nu wel even goed uitkomt, daar kijken wij juist naar het korten van de oudere groep in het tweede ziektejaar (in afwachting van de gehele afschaffing 2e ziektejaar gaan we dan van 100% naar 85%) en laten we instromers juist met rust.

Ook zaken als automatische prijscompensatie zijn in Nederland niet gebruikelijk. Maar terwijl in de Cao staat geschreven dat de partijen elkaar opzoeken om de Cao tussentijds aan te passen, iets wat bij een stijgende inflatie eerder behoorlijk netjes door de werkgevers werd gedaan, werd dat wellicht vergeten in de uitleg vanuit de FNV. En laten we eerlijk zijn, ongetwijfeld zal de term ook niet als eerste bij de leden zijn opgekomen als reden voor afwijzing.

Wat feitelijk rest is ordinair geld. 6.1% in 2 fases op telkens 1 januari (2027 en 2028) is natuurlijk fantastisch maar weinig in vergelijk met de afgelopen feestjaren. Nou ja, feestjaren voor de vakbonden, want de werkgevers zijn ermee alleen maar verder tegen de muur aangereden. En men mist natuurlijk gewoon het vrolijke cadeautje van een extra verhoging in dit jaar. Want bij een onderhandeling moet je iets naar huis kunnen nemen, de hoofdreden dat vakbonden graag de Cao laten aflopen midden in het jaar. Je pakt dan altijd minimaal 2 verhogingen in het onderhandelingsjaar mee!

Maar dat brengt de andere zijde van de tafel in grote problemen want Schoonmakend Nederland kreeg een rode lijn van de werkgevers mee om dit jaar niet meer een verhoging door te voeren bij opdrachtgevers die er toch al wel klaar mee zijn. Een verzoek dat ook het bestuur van SieV aan hen meegaf.

Als SIEV drongen we ook aan om de Cao iets te verlengen en weer naar eindejaar te brengen. Kwestie van overzichtelijk verhogen op telkens 1 januari zonder gratis tussentijdse verhogingen als cadeau voor goed onderhandelen. Helaas bleek dat voor de onderhandelaars opnieuw een brug te ver en zal hetzelfde probleem over 2 jaar zich weer voordoen. En lopen de werkgevers opnieuw in de val.

Als het aan de FNV ligt moet nu alles feitelijk opnieuw onderhandeld worden en zou dan een ding als volledige reiskosten (waar SieV nooit tegen is geweest) maar ook de mallotige loyaliteitsbonus (de bonus die je na 20 jaar krijgt en wat echt een ‘mooi vooruitzicht’ is voor vandaag startende schoonmakers) weer gekort kunnen worden. Stoppen we met de gratis opleiding van kaderleden tot ergo-coach (laat dat toch over aan echte professionals) en moet de ondersteuning van het sympathieke CNV programma Harrie Helpt ook weer van tafel. Want de jaren van dubbelop voor de vakbonden zijn in de schoonmaaksector wel echt voorbij. Zelfs als ze dat zelf niet graag willen zien.

Als SIEV betreuren we het dat de groot aantal vernieuwende zaken, die direct en indirect financieel en op gebied van ontwikkeling en gezondheid zullen bijdragen aan het welzijn van de medewerkers op deze wijze de prullenbak worden ingegooid. We vermoeden dat de draagwijdte van de uitstekende nieuwe cao niet goed is ingeschat door de leden van de FNV. Wat hun goed recht is natuurlijk, maar is het gehele pakket wel goed voorgelegd?

De huidige Cao loopt 30 juni af. En is daarna niet meer Algemeen Verbindend voor ruim 3.000 bedrijven. Inclusief 240 SIEV- bedrijven. En 30 juni, dat is kort dag om een hele onderhandeling overnieuw te doen. Tenzij Schoonmakend Nederland haar leden tegen de haren strijkt en de korte weg naar buiten neemt. Een paar procent extra weggeeft in 2026. Of het weggeven weet uit te stellen tot januari 2027 in ruil voor het intrekken van de korting ziekteuitkering en een verlenging van de looptijd met een half jaar. Een simpele oplossing, dat is waar. Maar eentje die niet alleen de leden van haar branchevereniging maar ook alle andere schoonmaakbedrijven met grote irritatie zullen aanschouwen.

Blijft Schoonmakend Nederland dit keer wel bij haar belofte, dan hebben we een prachtige impasse. Een tijdelijke Cao met de CNV zou dan kunnen maar hoe dan verder met de gezamenlijke organisaties als RAS, pensioenfonds en Code waar iedere partij zetelt. En hoe breng je dan FNV weer aan boord?

Als SIEV hebben we ook deze ronde niet mogen deelnemen aan de onderhandelingen zodat we ook slechts op afstand soms meewarig schuddend en soms gniffelend kijkend dit hele schouwspel mogen beleven. De Polder in Nederland, weer een bolwerk wat is gevallen zo te zien. Maar we weten ook dat de rekening uiteindelijk toch ook weer bij ook onze leden zal worden gelegd. En dat maakt het dan weer zeer ergerlijk.

Kortom, de FNV weet een best mooi akkoord met vooral veel menselijke vooruitzichten om zeep te helpen voor een procent of wat extra geld. En de boel zonder verder inzicht op te blazen. Zijn het toch meer ondernemers dan we denken. Want als je óns als ondernemers uitsluitend geldgericht noemt…

Tekst: Paul Fok, voorzitter SIEV